Tytuł historii: I…Batman, Part 3
Data wydania: 19.09.2013 (USA)
Scenariusz: Aaron Lopresti
Rysunki: Aaron Lopresti
Okładka: Aaron Lopresti
Kolor: Wendy Broome
Liternictwo: Saida Temofonte
Ilość stron: 23
Twoja ocena:
[starratingmulti id=1 tpl=50 style=’crystal’ average_stars=’crystal’]
Dr Carver ujawnia swój superbohaterski eksperyment, ale Batman tego nie docenia. Trzeba powstrzymać tego szalonego naukowca, ale czy Mroczny Rycerz będzie tym, który tego dokona?
Po odzyskaniu przytomności Batman odkrywa, że został uwięziony przez dr Carvera i jego potwora. Norman wyjaśnia bohaterowi co udało mu się osiągnąć dzięki eksperymentom genetycznym. Pierwsze próby, które przeprowadził na sobie nie udały się ale w końcu dał Gotham City nowego Batmana. Nie jest to może 100% sukces, ale pierwszy krok do realizacji upragnionego celu. Kiedy potwór słyszy, że Norman po stworzeniu kolejnego „Batmana”, tym razem z czystego DNA Batmana, zamierza się go pozbyć, postanawia działać. Zwraca się przeciwko swojemu twórcy. Bat-potwór czuje się jedynym Batmanem i nie ma zamiaru zaakceptować kolejnych. Dlatego po wyeliminowaniu Carvera zaczyna walczyć z Bruce’em. Pożar jaki wybuchł w laboratorium umożliwia Batmanowi wyrzucenie potwora przez okno, Norman jednak nie jest gotowy zrezygnować ze swoich marzeń. Wybuch wyrzuca Batmana, który bezpiecznie ląduje na dachu pobliskiego budynku, ale takiego szczęścia nie ma już szalony naukowiec i jego potwór.
Maskotka Batmana należąca do Normana zostaje znaleziona przez dwóch bawiących się w Supermana i Batmana chłopców. Jeden z nich podobnie jak Norman także pragnie zostać kiedyś prawdziwym superbohaterem.
Ostatnia cześć historii I…Batman była do przewidzenia. Potwór przeciwstawia się swojemu twórcy i prawdziwy bohater nie ma tu wiele do powiedzenie. Interesująca jest natomiast końcówka, kiedy dwóch bawiących się chłopców przebranych za Batman i Supermana znajduje maskotkę Batmana, która przez laty zainspirowała Normana do zostania superbohaterem. Szalonemu naukowcu nie udało się do końca zrealizować swoich marzeń, ale może ktoś inny znajdzie lepszy sposób by stać się „superbohaterem” i nie koniecznie będzie musiał przy tym tworzyć potwory.
