Czytając opis fabuły Downtime jeszcze przed premierą odcinka nie spodziewałem się po nim wiele. Ot, kolejna sztampowa historia bez rewelacji. Po obejrzeniu jednak mogę bez wahania nazwać go mianem najlepszego odcinka jaki do tej pory powstał. Wcześniej to miano miał u mnie Schooled, ale ten odcinek to praktycznie tylko walki. Downtime jest ciekawszy fabularnie i pojawia się w nim więcej ciekawych postaci.


Wszystko jest tutaj dobrze przemyślane, a fabuła jest spójna i sensowna.
Postaci jest tutaj naprawdę sporo. Fanów DC na pewno ucieszy występ pokaźnej ilości mieszkańców Atlantis. Twórcy nie zapomnieli też o fanach Rycerza Gotham – w odcinku bowiem gościnnie pojawia się Alfred Pennyworth i hologram Clayface’a, z którym walczą bohaterowie.


Na pochwałę zasługuje również świetny design Black Manty. Ten złoczyńca chyba jeszcze nigdy tak dobrze nie wyglądał.


Zaskoczyło mnie również ukazanie Księcia Orma (Ocean Master) jako postaci pozytywnej. Od kiedy się pojawił sądziłem, że to on będzie stał za całą intrygą. Jest jeszcze możliwość, że twórcy w ten sposób sprytnie zakamuflowali to chcąc zmylić widza i wprowadzić element zaskoczenia. Osobiście takie rozwiązanie bardzo by mi odpowiadało. Zobaczymy w kolejnych odcinkach.


Na minus jedynie jedna rzecz. Reakcja Aqualada na wieść, że jego wymarzona dziewczyna jest zakochana w jego przyjacielu. Można to było ukazać bardziej realistycznie. Sytuacja, w której bohater przyjmuje tą wieść ze spokojem nie mając właściwie żadnych pretensji, czy wyrzutów do dziewczyny/przyjaciela wydaje się nieco naciągana i mało wiarygodna.